Renate en Chris waren nog nooit op een bruiloft geweest toen ze zelf gingen trouwen, en dat werkte in hun voordeel. Zonder vaste verwachtingen kozen ze precies wat bij hen paste: relaxed, lokaal geregeld en met iedereen de hele dag erbij. Op Landgoed Loenen in Slijk-Ewijk ontstond een dag die zelfs eindigde met een spontaan dansje dat eigenlijk al geschrapt was.
Waarom hebben jullie besloten om te trouwen?
Renate: Ik had nooit gedacht dat we zouden trouwen, maar we hadden wel op de planning staan dat we geregistreerd partnerschap zouden aangaan. Toen had Chris toch ineens bedacht dat we dan net zo goed konden gaan trouwen, dus vroeg hij mij op ons 10-jarig samenzijn ten huwelijk. Leuk detail: de plek waar hij me ten huwelijk heeft gevraagd is ook onze trouwlocatie geworden!
Vertel eens over jullie trouwkleding?
Renate: Mijn jurk heb ik gekocht bij d’Amore in Arnhem. Ik had een aantal witte jurken gepast, maar ik voelde me er niet goed in. Ik draag in het dagelijks leven ook nooit wit, dus ik was al een beetje zenuwachtig voor het uitzoeken van de jurk. Er hing één rode jurk in de winkel, en toen ik die paste was ik meteen verkocht. Hij is van Maggie Sottero (Scarlet).
Chris: Ik ben bij Aarden in Arnhem geweest. De eigenaar heeft me geholpen met het uitzoeken en het was een hele fijne ervaring. Ik wilde heel graag bretels (had ik nog nooit gedragen), en hij had echt de perfecte liggen.

Wat was jullie favoriete onderdeel van de dag?
Renate: Het moment tussen de ceremonie en het diner in. We hadden ongeveer twee uur de tijd waarin gasten verschillende dingen konden doen: meedoen met een chachacha dansworkshop, een korte rondleiding over het landgoed, een portretje laten schilderen bij een live tekenaar, of gewoon even lekker een plekje op het landgoed zoeken om te chillen. Het was zo leuk voor ons om tijdens die paar uurtjes rond te lopen en iedereen lekker zijn ding te zien doen.
Chris: Toen we op het einde van de avond met z’n allen op de stoeltjes wiegend mee zaten te zingen met de band (Trio Raak). Ze waren akoestisch zo ontzettend leuk, het voelde heel intiem.
Waren jullie zenuwachtig?
Renate: Tot mijn verbazing was ik eigenlijk helemaal niet zenuwachtig, tot de avond van tevoren. Opeens begon ik te twijfelen of alles wat we met leveranciers hadden afgesproken wel echt was, ondanks de eindeloze mailtjes en telefoontjes met iedereen. Toen ik op de ochtend van de bruiloft de taart op de locatie zag arriveren en de visagiste aankwam, wist ik dat het goed zat en kon ik weer een beetje ontspannen.
Chris: Ik was erg nerveus voor de openingsdans, vlak na het diner. Het diner liep echter wat uit en daardoor hadden we een mooi excuus om de dans te schrappen. We hadden de avond ervoor een jive geoefend op “Crazy Little Thing Called Love”. Toen de band dit nummer later op de avond toevallig begon te spelen, hadden Renate en ik op afstand oogcontact en hebben we het spontaan alsnog gedaan. Het ging niet fantastisch, waarschijnlijk omdat we al een paar drankjes op hadden. Maar dat is ook gelijk de reden dat we ons daar niks meer van aantrokken!
Hoe was het plannen van de bruiloft?
We waren allebei nog nooit op een bruiloft geweest, dus we wisten niet helemaal waar we aan begonnen. Een aantal onderdelen vonden we heel leuk om mee bezig te zijn: de locatie, de taart (proeven), het diner samenstellen, uitnodigingen maken en activiteiten voor de gasten bedenken. Sommige dingen hebben ons wel wat stress bezorgd, met name mijn jurk die een aantal keer vermaakt moest worden, maar dat is gelukkig ook goed gekomen. We vonden het vooral heel leuk om de vrijheid te hebben om een hele dag te plannen. We hebben ook zoveel mogelijk lokaal proberen te regelen, in of rondom Arnhem. Dat maakte de voorbereidingen efficiënter, en we hebben nu heel veel adresjes in onze woonplaats waar we vaak langs lopen en mooie herinneringen aan hebben.
Waar hebben jullie op bezuinigd?
Op decoratie. We hadden eigenlijk alleen bloemen, en dan ook geen enorme bloemstukken waar je aan het einde van de dag niet weet wat je er mee aan moet. De bloemen die we wel hadden, waren prachtig en zijn de volgende dag nog gebruikt voor een ander evenement. Verder hebben we zelf nog een gezellig gastenboektafeltje ingericht, en dat was het. Het hielp dat de locatie van zichzelf al prachtig was, dus we misten niks!
Waar hebben jullie juist niet op bezuinigd?
Op maximale quality time met onze gasten. We hadden geen onderscheid tussen dag- en avondgasten, dus iedereen was er de hele dag bij. We hadden een groep van ongeveer 40 gasten, waarvan we met een deel zijn blijven slapen op de locatie en de volgende dag ontbeten hebben. Je hebt op deze manier veel meer tijd (en energie) om iedereen even rustig te spreken. Het kost natuurlijk wat meer om met al je gasten te dineren, maar we hadden het zeker niet anders willen doen.
Hoe zag de versiering eruit?
Onze bloemen komen van Bloemisterij Jansen in Valburg. We hebben de eigenaren min of meer de vrije hand gegeven, en ze hebben zulke mooie bloemstukken geleverd. Ze zijn het zelf nog komen brengen en hebben alle bloemetjes aan de ceremonie stoeltjes vastgemaakt.
Wat is jullie gouden tip voor andere stellen?
Als je bepaalde dingen hebt gepland die je op de dag zelf toch niet meer zo ziet zitten: doe het vooral niet! Wij hadden een openingsdans gepland, maar merkten allebei dat we na de ceremonie alleen nog maar wilden genieten en geen zin meer hadden om ergens zenuwachtig voor te zijn. Toen het diner uitliep hebben we besloten om de dans lekker te laten schieten. Grappig genoeg hebben we later op de avond alsnog een dansje gedaan, maar alleen omdat we er toen allebei zin in hadden en de druk eraf was.




















DE TROUWLeveranciers
- Fotograaf: Janneke Tol
- Locatie: Landgoed Loenen, Slijk-Ewijk
- Catering: De Rode Comcommer
- Taart: Sweet Sugar Hill Arnhem
- Muziek: Trio Raak
- Bloemen: Bloemisterij Jansen Valburg
- Live tekenaar: Ella Scholtens
- Ringen: Atelier Victor Tijssen
- Jurk: d’Amore Arnhem
- Pak: Aarden Arnhem
- Haar en visagie: Fleur Pieterse Beauty Care

